محمد مصطفى ( ص ) حبيب خود و مطلوب و مقصود خود پيدا كند ، در بهشت درختى است كه آن را شجرة النور گفتند ، مهمتر جبرائيل را فرمان كرد كه در بهشت برود . نسخه‌ها 6 / 4480 ( 1 نسخه ) ؛ تسبيحى ، گنج 1 / 457 . زبدة الاخبار در فضايل و مناقب ائمهء اطهار . محمد قاسم فرزند محمد شريف . آغاز : آرايش ديباچهء بهار دانش . نسخه‌ها 6 / 4480 ( 1 نسخه ) ؛ استورى 1268 ؛ برگل 2 / 1028 بىنام نگارنده . آصفيه ، هندليست 3 / 662 . زبدة الاذكار . كشميرى ، مقبل صاحب اولاد بابا حاجى . آگاهى بيشترى از آنچه از اين منظومه به دست مىآيد ، از وى در دست نيست . بشير حسين ( 2 / 289 ) سال سرايش را 1134 / 1721 م ياد كرده ، كه بايستى درست‌اش 1234 ق / 1818 م باشد . كه در همين تاريخ در « بيجباره » ى كشمير اين مثنوى را ساخته است . زندگىنامه و بيشتر ستايش‌نامه‌اى از پيامبر و بزرگان دين است ، مرگ پيامبر به تفصيل : آنگاه چهار خليفهء نخستين ، حضرت فاطمه ، حسن و حسين و شش تن از عشره‌ى مبشره ، معجزات پيامبر . در قالب مثنوى با سربندهايى از يك تا بيست سطر به نثر . اين كتاب در « شعراى كشمير 3 / 1462 » نشان داده شده و همه‌ى بيت‌هاى نمونه‌اى در آنجا ، در نسخهء گنج‌بخش آمده است . از آن ميان ( در پايان مثنوى ) : بر اميد آنكه چشم مكرمت * - افكنى بر « مقبل » پرمسكنت . . . « مقبل » ست از واله‌هاى كوى تو * - از ره اكرام فرمائى قبول . . . - چشمهء فيضش اگر گويم نكوست * - ز آنكه « عين فيض جارى » سال اوست ( 1234 ) - ز اختتامش چون نمودم ، بر صواب * - « زبدة الاذكار » شد نام كتاب - حبذا كشمير كاندر باغ او * - بردميده اين گل با رنگ و بو . . . انتظام اين شبه گوهرنما * - يافت اندر « بيجباره » اى فتا . آغاز : حمد بيحد خالق افلاك را * - نوربخش ديده‌ى ادراك را - بر محمد ( ص ) آل و ، اصحاب كرام * - تحفهء پاك تحيات و سلام - گوش كن اى پيرو دين ، هدا * - بر وفات آن رسول مقتدا . مشترك 8 / 1229 ( 3 نسخه ) ، همانجا 10 / 322 ( 1 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 4 / 2851 ؛ برگل 2 / 1028 به تاريخ سرودن دست‌نيافته ؛ شعراى كشمير 3 / 1462 كه تاريخ 1233 را گرفته است . بشير حسين ، شيرانى 2 / 289 با تاريخ مشكوك ؛ داكا 1 / 130 بىتاريخ . زبدة الانساب . ن . انساب دوازده امام و مرگ و خاك جايشان . برگل 2 / 1028 ؛ اصفهان ، ادبيات 1 / 137 . زبدة التواريخ : زبدة التصانيف . خوانسارى ، حيدر فرزند محمد ( سده‌ى 11 ق ) ، به نام شاه عباس دوم ( د 1078 ق ) . داستان‌هايى از پيامبر و امامان و عقايد . آغاز : حمد بىحد و ستايش بىعد معبودى را سزد كه . ذريعه 12 / 22 ، 23 به تفصيل ؛ استورى ، تاريخ 172 « زبدة التصانيف » . زبدهء شرح شمايل : خير الاطوار : واقعات سيد ابرار . عبيد اللّه احمدى ، به سال 1057 ق / 1647 م . نگارنده خود را احقر فقراى احمدى ، مىخواند و و سال نگارش اين كتاب شصت و سومين سال زندگى او بوده است ، متن بايستى همان « شمايل » ترمذى ( - ترجمهء شمايل النبى ، هف ) باشد ، كه نگارنده ، از متن به روشنى نام نمىبرد ، و مىگويد